Dromers die doen: Dewi Deijle

Dewi is klein van stuk maar groots van uitstraling.
Ze is ondernemer, juriste, oprichter en voorzitter van Stichting Creatief Hart. Afgelopen jaar heb ik haar in actie mogen zien toen ik me in een lastig juridisch parket bevond. Onvermoeibaar en daadkrachtig sleepte ze me door deze periode heen. Eind vorig jaar zag ik haar oproepje voorbij komen op de facebookpagina van Stichting Creatief Hart. Ze gaat de Kilimanjaro op!
Op een koude zaterdag spreken we af in Utrecht. Dewi vertelt me hoe ze bergen werk verzet, dalen trotseert en niet opgeeft tot ze de top heeft bereikt.

‘Het is mijn droom om te strijden voor gerechtigheid en erkenning. Dat doe ik als ondernemer, jurist, voorzitter en vrijwilliger. Ik kan niet tegen onrecht en vind het hartverscheurend dat mensen niet de erkenning krijgen die ze verdienen.
Ik heb twaalf jaar in loondienst gewerkt en besloot daarna voor mezelf te beginnen. Met mijn onderneming OJAU (Online Juridisch Advies voor U) ondersteun ik mensen in juridische zaken. Daarbij vind ik het belangrijk dat juridisch advies voor iedereen begrijpelijk en toegankelijk is. Ik help bijvoorbeeld mensen die kampen met een onzichtbare ziekte en een conflict hebben met allerlei bestuursorganen en uitvoeringsinstanties. In deze zaken gaat het er niet alleen om dat men krijgt waar ze recht op hebben, maar ook om de erkenning van de situatie.
Vaak geven mensen aan dat ze het gevoel hebben dat ze als een nummertje worden behandelt of dat ze niet serieus genomen worden door werkgevers, instanties en zelfs soms door advocaten. Dat doe ik anders. Ik probeer mijn cliënten echt tot steun te zijn, mee te denken en dingen begrijpelijk te maken zodat ze hun eigen keuzes kunnen maken. Ik coach mijn klanten regelmatig door de juridische procedure heen en dat wordt door hen als zeer prettig ervaren. Zo ondersteun ik ook jonge weduwen die het al moeilijk genoeg hebben als hun partner is overleden. ‘
Het coachen komt ook terug in haar werk als afstudeerdocente. Ze begeleidt
HBO Rechten studenten bij hun afstuderen en krijgt vaak van hen terug dat zij haar coachende houding heel fijn vinden.
‘Ik ben gedreven en wil altijd een positieve voorsprong hebben om er altijd álles uit halen.’

Stichting Mijn Roots
Die gedrevenheid heeft Dewi niet alleen met betrekking tot haar werk. In haar vrije tijd is ze actief betrokken bij Stichting Mijn Roots , een organisatie die geadopteerden uit Indonesië ondersteunt bij hun zoektocht naar hun biologische familie. Dewi zet zich voornamelijk in voor het realiseren van een financiële vergoeding zodat de zoektocht naar familie voor iedere geadopteerde haalbaar is.

‘ In de jaren zeventig en tachtig zijn er duizenden kinderen uit Indonesië naar Nederland gekomen. Het beeld bij interlandelijke adoptie was dat je als Nederlands stel een kind een ‘betere toekomst’ kon geven. Toch was de manier waarop kinderen ter adoptie werden afgestaan niet helemaal transparant. In de jaren tachtig werden er al verhalen verspreid dat er sprake was van een ‘bloeiende handel in kinderen.’ Nu deze geadopteerde kinderen volwassen zijn en naar hun roots zoeken, komen zij er vaak achter dat zij op illegale wijze de grens over zijn gebracht.
Deze mensen hebben het recht om te weten waar zij vandaan komen en ik vind dat de Nederlandse Staat daar de mogelijkheid toe moet geven in de vorm van een financiële vergoeding. Op deze manier kunnen de kosten die met een zoektocht gepaard gaan,  zoals de zoektocht zelf in het land van herkomst een DNA test, het opvragen van documenten e.d, vergoed worden. Ik weet dat het een lang proces is, maar ik wil mijn bijdrage leveren aan *gerechtigheid.’

Van droom naar stichting
Lange processen schrikken Dewi niet af, integendeel. Ze vertelt me over het ontstaan van Stichting Creatief Hart, die zich inzet voor het realiseren van creatief onderwijs voor kansarme kinderen met een lichamelijke en geestelijke beperking. Het is het doel dat deze kinderen zich specialiseren in creatieve beroepen om zo een eigen inkomen te verwerven.

‘In 2010 ging ik zelf op ‘rootsreis’ naar Indonesië. Ik zag dat kinderen met een handicap buitengesloten werden uit de gemeenschap. De Indonesische overheid biedt weinig faciliteiten voor deze kinderen en er heerst een taboe op het hebben van een lichamelijke of geestelijke beperking.  Deze kinderen hingen er maar een beetje bij en werden niet serieus genomen. ‘Ze kunnen niets en brengen ongeluk’ zei iemand tegen me.
Dat vind ik echt oneerlijk. Ook deze kinderen verdienen hun plek in de samenleving.
Vroeger hield ik erg van tekenen en schilderen en dat bracht me op een idee. Als kinderen zich creatief leren uiten, kunnen ze laten zien dat ze wél iets kunnen betekenen.
Ik vond het een goed idee, maar wist niet of hier in Indonesië behoefte aan was. Ik ben gaan netwerken en heb een serie workshops gegeven op enkele eilanden om te onderzoeken of hier vraag naar is.  Zo heb ik in Sulawesi achttien kinderen blokfluitles gegeven in een kindertehuis. De kinderen waren superblij!
Ik wil heel veel mensen helpen, zodat zij voor zichzelf een beter leven kunnen creëren en daarnaast wil ik het taboe op leven met een beperking doorbreken. Daarom richtte ik in 2013 Stichting Creatief Hart op.
In mijn onderzoek naar passend creatief onderwijs kwam ik erachter dat er maar weinig kindertehuizen zijn die ruimte beschikbaar hebben voor duurzaam, creatief onderwijs. Daarnaast vind ik het niet prettig om afhankelijk te zijn van andere stichtingen en organisaties. Ik wil zélf iets duurzaams opzetten.
Dat bracht me op het idee om op Bali een Creatief Educatief Centrum te gaan bouwen. Een centrum waarin er allerlei verschillende lessen worden aangeboden aan kinderen met een beperking. Denk aan muziekles, schilderles en handvaardigheid. Ook komt er een winkel waar kinderen hun producten kunnen verkopen. Alle inkomsten van dit centrum zijn voor de kinderen zelf. Ze gaan de producten zelf maken en verkopen met als doel om zelfstandiger te kunnen leven en hun financiële onafhankelijkheid te vergroten. Er komt ook een werkplek voor digital nomads, die tegen een vergoeding gebruik kunnen maken van de faciliteiten. Daarnaast staat het hen vrij om hun diensten aan te bieden. We kunnen altijd een vertaler of websitebouwer gebruiken!

Stap voor stap de hoogte in
Stichting Creatief Hart is mijn kindje. Het plan zit al zo lang in mijn hoofd en bij de uitvoering word ik  goed ondersteund door de andere twee bestuursleden. Ze zijn superbetrokken en hebben ook affiniteit met Indonesië en het doel dat we nastreven. Het is zo belangrijk en fijn om samen de essentie uit te kunnen dragen van de stichting.
Een eigen creatief centrum is een grote droom, maar ik bekijk het stap voor stap. Sinds ik mijn dromen deel met anderen en op onderzoek ben gegaan zijn er zoveel mooie mensen en dingen op mijn pad gekomen. Zo is er een projectontwikkelaar die belangeloos meedenkt over de vormgeving van het gebouw. Bedrijven en particulieren sponsoren ons en zelf komen we natuurlijk in actie om geld in te zamelen.
Zo loopt Sammie, een van onze bestuursleden, op 11 maart de CPC loop om geld in te zamelen en ga ik de Kilimanjaro op! Ik heb al eens eerder een berg geklommen voor Stichting Creatief Hart, dat was de Mount Everest. Ik ben via drie bergpassen van hoger dan 5000 meter naar het basecamp geklommen. Ook heb ik een halve marathon gelopen en verschillende fietsacties gedaan.
Weet je, ik kan dat. Met mijn lichaam kan ik iets doen voor kinderen die lichamelijk beperkt zijn, die zich niet makkelijk kunnen voortbewegen.
Het is voor mij een uitdaging om mijn grenzen te verleggen en nu ga ik de Kilimanjaro beklimmen. Dat is zo’n 6000 meter de hoogte in en heel spannend.
Iedereen is uitgenodigd om met me mee te klimmen maar als mensen dat iets te intensief vinden kunnen ze me natuurlijk ook gewoon sponsoren, haha!’

Dewi is mijn voorbeeld. Ze leeft vol vanuit haar essentie. Haar strijd voor rechtvaardigheid en erkenning kenmerkt alle dingen die zij onderneemt. Ze heeft grote dromen, een lange adem en een grote dosis humor en relativeringsvermogen. Zij is een dromer die doet, maar daarbij ook anderen inspireert om hun eigen bergen te bedwingen.

Wil jij mee met Dewi de Kilimanjaro op? Klik hier voor meer informatie.

*Lees hier meer. Hier vindt je o.a. ook het onderzoek naar de parlementaire geschiedenis bij de totstandkoming van een wet, waar de regering 9 jaar over moest doen en dat de basis vormt voor een juridische procedure maar ook het politieke debat dat zij momenteel is aangegaan.

Simpelsap Leest: How to be a BAWSE! – Lilly Singh

‘What up everyone? It’s ya girl… Superwoman!’

Eeh.. Superwie? Superwoman, ook wel bekend als Lilly Singh,  is een van de succesvolste Youtubers van de wereld. Ze is vlogger, feminist, comédienne, actrice en auteur. Haar  Youtube video’s  zijn in totaal meer dan twee biljoen keer bekeken en er zijn meer dan dertien miljoen mensen geabonneerd op haar Youtubekanaal. Haar debuut ‘How to be a BAWSE’ stond op nummer één in de New York Times bestseller lijst.

Luisteren én lezen
Oké, ik zal eerlijk zijn. ‘How to be a BAWSE’ heb ik in eerste instantie niet gelezen, maar geluisterd op Storytel. Lilly leest het boek zelf voor en ik vond het geweldig om naar haar te luisteren. Ze wisselt haar spreektempo goed af, maakt grapjes tussendoor en een aantal hoofdstukken worden voorgelezen door gastvoorlezers, zoals Alicia Keys. Het boek bestaat uit vijftig hoofdstukken en het duurt zes uur om het complete boek te beluisteren. De uren vlógen voorbij. Er kwam echter zoveel informatie langs, dat ik het boek heb gekocht zodat ik alles nog eens op mijn gemak kan doorlezen. En wat ik toen in de brievenbus kreeg..
Mijn boeken verslindend hart sloeg serieus een slag over toen ik dit boek in mijn handen kreeg.
‘How to be a BAWSE’ is een indrukwekkend dik hardcover boek. Mooie foto’s, duidelijke illustraties, gekleurde quotes.. Het is een plaatje om te zien en een genot om te lezen. En dan heb ik je nog niet eens verteld waar het over gaat! In ‘How to be a BAWSE’ legt Lilly uit hoe je net zoals zij een echte BAWSE wordt en het leven niet overleefd, maar veroverd.

Wat is een BAWSE?
Een BAWSE is iemand die zelfvertrouwen ademt, ongelooflijk hard werkt, doelen bereikt en oprecht glimlacht omdat hij of zij zich door alles heeft weten te vechten. Hoe je dat doet? Door deze drie richtlijnen aan te houden:
1. Master your mind: Je hersens zijn je grootste kracht, maar ook je grootste valkuil. Het is je meest belangrijke gereedschap op weg naar succes.
2. Hustle harder: Stel doelen, laat je niet afleiden, blijf gefocust en leer om op een betekenisvolle manier succesvol te zijn.
3. Make heads turn: Wees niet bang om op te vallen, communiceer effectief met anderen, maak een onvergetelijk indruk en wees de beste versie van jezelf.

Iedere richtlijn wordt ingeleid met een klein stukje tekst en een illustratie die wat van een IKEA handleiding weg heeft. Vervolgens wordt de theorie in korte hoofdstukken opgedeeld. Sommige hoofdstukken eindigen met een korte opdracht, zodat je de theorie meteen kunt toepassen in de praktijk.

Speel Nintendo en graaf in je tiramisu

Lilly schrijft Simpel en Sappig, ik kan het niet anders uitleggen. Zo vergelijkt ze het trainen van je mindset met een spelletje Mariokart op je Nintendo. Tijdens een spelletje Mario Kart heb je alleen de controle  over je eigen poppetje. Niet over de poppetjes van anderen, niet over de bananenschillen die op je weg worden gegooid en niet over het wegdek. Alleen op je eigen karakter kun je invloed uitoefenen.
Zo is dat ook in het leven. Dit besef bespaart een hele hoop energie, die je kunt gebruiken om je eigen invloed optimaal te benutten.  En daar komt de tiramisu om de hoek kijken. Want waarom doe je wat je doet?
Volgens Lilly is ieder mens als een tiramisu; opgebouwd uit verrukkelijke laagjes. Het eerste laagje is het verhaal dat we aan anderen vertellen, het tweede laagje is het verhaal dat we onszelf vertellen en het derde laagje is de daadwerkelijke reden waarom we doen wat we doen.  Hoe meer laagjes je weghaalt, hoe dieper je tot de kern van je probleem komt. Hoe vaker je je verdiept in je eigen laagjes, hoe beter je jezelf leert kennen. En hoe beter je jezelf leert kennen, hoe makkelijker het is om je mindset te beheersen en in jouw voordeel te laten werken.

#GIRLLOVE
Lilly is een BAWSE, daar is geen twijfel over mogelijk en toch blijft ze bescheiden, speels en toegankelijk. Ze vertelt over haar girlcrush op Selena Gomez, over hoe Snoop Dogg en de kerstman haar inspireren en verandert in een heuse fangirl wanneer ze vertelt hoe haar grote droom om “The Rock” Dwayne Johnson te ontmoeten uitkwam.  Een van de dingen die het meeste indruk op me heeft gemaakt is #GIRLLOVE, een hashtag die Lilly in het leven riep om meisjes en vrouwen te stimuleren om elkaar aan te moedigen in plaats van elkaar af te vallen. De hashtag groeide uit tot een heuse beweging en Lilly werkte samen met Malala en Michelle Obama en zet zich in voor het onderwijs voor meisjes in Kenia.

Conclusie

‘How to be a BAWSE’ is voornamelijk geschreven voor millenials. Dat is te merken aan haar referenties en haar taalgebruik.  Zo behandelt ze uitgebreid de invloed van social media (als je twittert dat je iedere dag naar Hot Yoga gaat, maar niemand leest het, ga je dan nog steeds?) leert ze je omgaan met FOMO en verwijst ze regelmatig naar Game of Thrones. Lilly gooit de theorieën van o.a Stephen Covey, The Secret en Wayne Dyer in een eigenzinnige mix en giet er een verrukkelijk Superwoman sausje overheen. Als je een ervaren lezer bent op het gebied van persoonlijke ontwikkeling zal het boek je misschien niet veel nieuwe inzichten brengen, maar ik vind haar verfrissende en speelse schrijfstijl een verademing. Lilly neemt zichzelf vooral niet te serieus, maar is wel duidelijk en recht door zee:
Als je écht succesvol wil worden in het leven, zal je prioriteiten moeten stellen en hard moeten werken. Je moet weten wat je waard bent en anderen op waarde kunnen schatten, want succes bereik je nooit in je eentje.

‘One Love Superwoman, that is a wrap and.. ZOOOP!
 ‘

Simpelsap op ondernemerspad: Lotje Linssen van Lolin

Drie jaar geleden kwam ik bij Lotje terecht toen Mr. Simpelsap en ik midden in het medisch traject zaten. In een periode waaraan er veel aan mijn lichaam werd gesleuteld, vond ik het prettig om ook aandacht aan mijn geest te besteden, met behulp van shiatsu*. Vanaf de eerste sessie voelde ik een klik. Lotje luisterde aandachtig naar mijn verhaal en voelde goed aan wat ik nodig had en ging zorgvuldig om met mijn. 
 Ik leerde weer thuis te komen in mijn buik. 
Toen ik Lotje vroeg voor mijn nieuwe rubriek ‘Simpelsap op ondernemerspad’ zei ze meteen ja. Wat een mazzel, want zo kreeg ik de kans om haar te leren kennen als ondernemer!
We dronken samen thee, genoten van de vogelfamilie bij haar in de tuin en Lotje vertelde me over kunst, yoga, shiatsu en het ondernemerschap.

Lichaam, geest en spiritualiteit
‘Ik heb altijd al een fascinatie voor lichaam, geest en spiritualiteit gehad. Tijdens mijn studie op de kunstacademie waren dat mijn favoriete thema’s om mee te werken. Hoewel ik het superleuk vond om kunst te maken, is het carrière maken in de kunstwereld moeilijk. Ik had verschillende bijbaantjes om zo ook mijn atelier te kunnen bekostigen. Ik poetste, werkte in de horeca en maakte kunst. Tijdens een van mijn horecaklussen stond ik op een festival en kwam ik voor het eerst in aanraking met shiatsu. Ik kreeg een behandeling en was meteen enthousiast. Dat wilde ik ook leren! Ik schreef me meteen in voor een driejarige shiatsu opleiding. Ik had niet echt de intentie om therapeut te worden, hoor. Het leek me gewoon leuk om tijdens festivals mensen te masseren. Dat was weer eens iets anders dan alleen biertjes tappen!
Tijdens mijn opleiding groeide mijn vertrouwen in mezelf en de wens om te werken als shiatsu therapeut. Op deze manier kon ik echt mensen helpen en dat vind ik belangrijk.
Mijn eerste klanten waren kennissen en door mond tot mond reclame kwamen er steeds meer klanten binnen. In het begin ging het opbouwen van een website niet zo soepel, dus ik adverteerde op massagewebsites. Ik maakte kaartjes en flyers en hing deze op bij supermarkten en legde ze neer bij winkels. Ook werkte ik samen met andere masseurs. We gaven op festivals bijvoorbeeld een ‘zes handen ‘ massage. Als ik er zo op terugkijk, was ik best ondernemend, haha! Ik heb heel veel mensen leren kennen en ervaringen opgedaan in deze periode, het was echt heel leuk!

Yoga
Mijn moeder heeft een opleiding tot yogadocent gedaan en vanaf dat moment zit ik op yoga. Ik werd weleens gevraagd als invaller wanneer mijn moeder niet beschikbaar was en zo is dat balletje gaan rollen. Via ‘netwerken’ ben ik steeds meer lessen gaan geven.
‘Netwerken’ is voor mij actie ondernemen op basis van dat vurige gevoel van binnen. Als ik iets heel graag wil, dan gaat er een vuurtje branden. Tijd voor actie! Ik kom vanzelf op de plek waar ik mijn blik op richt. Vaak kom ik iemand tegen die me vooruit kan helpen bijvoorbeeld. Ik ga dan gewoon in gesprek en probeer er niet teveel van te verwachten. Door het gewoon te doen, plant ik een zaadje. Wie weet wat daar uitkomt!
Nu geef ik al drie jaar yogales, op hele verschillende plekken en met hele verschillende mensen. Op kantoor, met jongeren, met ouderen, in yoga studio’s en bij sportscholen en ook in mijn eigen huiskamer!
In mijn huiskamer is de sfeer intiem en gezellig. Ook al ben ik de ‘yoga-juf’ we zijn allemaal elkaars gelijken en leren van elkaar door de houdingen met elkaar te bespreken. In de sportschool sta ik soms voor een groep van 20 mensen. Ik hou van de afwisseling.

Visie, missie en toekomstmuziek
Lolin is een verbastering van Lol – in. Plezier zorgt ervoor dat de energie blijft stromen.
Ik heb de neiging om veel in mijn hoofd te zitten, daarom heb ik zoveel baat bij yoga en shiatsu. Als ik meer in mijn gevoel zit, ontstaat er ruimte om te helen en om weer dichterbij mezelf te komen.
Veel klachten ontstaan door ontkenning en vermijding. Als je thuiskomt bij jezelf, vertelt je lichaam waar je mee worstelt. Als shiatsu therapeut help ik cliënten om met hun aandacht en bewustzijn naar de pijnpunten toe te gaan, zodat het kan helen. Als diegene ervoor open staat, ontstaat er een soort samenwerking. Dat is echt magisch!
Helen door bewustwording is een krachtig gegeven. Wat je aandacht geeft, groeit!  In de maatschappij van nu mist dit nog. Er zijn veel mensen die het gevoel hebben dat ze niet op hun plek zitten, die burn out raken of ongelukkig zijn. Ik heb een sterke drive om dingen op te willen lossen en wil graag een bijdrage leveren aan een holistische manier van behandelen.
In groepsverband echt contact maken, de diepte zodat mensen zichzelf leren helen. Dat is mijn droom voor Lolin.

Het leukste van ondernemer zijn?
De vrijheid! Ik vind het heel leuk om met mensen te werken en als zelfstandige kan ik dat doen op mijn manier. Autonomie vind ik heel belangrijk.  In mijn werk is het belangrijk dat ik goed voor mezelf blijf zorgen. Het is een uitdaging om dichtbij mezelf te blijven als ik aan het geven ben.
Op de kunstacademie leerde ik werken met de drie H’s: hoofd, hart en handen.
Tijdens een shiatsu sessie volg ik de shiatsu-theorie vanuit mijn hoofd,  volg ik mijn hart door mijn intuïtie in te zetten, en mijn handen drukken dit uit met shiatsu techniek.
Ik ben een shiatsu kunstenaar.’

Wil je een shiatsu massage van Lotje, of een keer een yogales bij haar volgen? Kijk dan op haar website voor meer informatie.

 

* Shiatsu: Je lichaam heeft verschillende drukpunten. Deze drukpunten lopen over meridianen,  energiebanen in je lichaam. Deze drukpunten en meridianen hebben allemaal een eigen invloed en werking. Tijdens een shiatsu massage worden deze drukpunten gestimuleerd en zo kun je verschillende klachten behandelen. Hoofdpijn, slapeloosheid, PMS of rugpijn. Je kunt voor de meest uiteenlopende klachten bij een shiatsu therapeut terecht.

 

Dromers die doen: Linda’s kinderwens

Ooit werkten we voor hetzelfde bedrijf. Het klikte meteen en we kletsten wat af. Toch verloren we elkaar uit het oog.  We veranderden van baan en het contact verwaterde.
Vorig jaar vonden we elkaar terug. Linda las een van mijn artikelen in Freya magazine en nam contact met me op. We blijken lotgenoten te zijn; allebei hebben we een kinderwens én endometriose.
Twee vrouwen met dezelfde droom, maar een heel ander pad.
Vandaag vertelt Linda haar verhaal.

Linda, moederke!
‘Mensen van onze leeftijd jagen vaak grote dromen na. Mijn grote droom is het moederschap. Vanaf jongs af aan ben ik dol op kinderen. ‘Linda, moederke! Jij wordt later écht een leuke moeder!’ hoorde ik vaak als ik met mijn neefjes en nichtjes in de weer was.
Ik wist dat ik het wilde, maar was er nog lang niet aan toe. Eerst studeren, een stabiele baan, een fijne relatie.. Ik wilde wachten tot ik meer zekerheid had, tot ik er klaar voor was. Maar wanneer ben je echt klaar?
‘Zekerheid heb je nooit’, zei mijn buurvrouw toen ik haar vertelde over mijn wens. Daarnaast begon mijn schoonmoeder te dementeren. Hoe mooi zou het zijn als ze haar zoon nog zou kunnen meemaken als vader?
Ik stopte met de pil en vond het heel spannend. Toch had ik vanaf het begin al het gevoel dat het niet vanzelf zou gaan. Mijn lichaam begon anders aan te voelen, ik kreeg meer pijn tijdens mijn menstruatie. Na een jaar ben ik naar de huisarts gegaan en begonnen de onderzoeken. Daar leek in eerste instantie niet veel uit te komen, de resultaten leken goed. Ik had niet veel aandacht voor de pijn. Ongesteld zijn doet nu eenmaal pijn en ik wilde geen aanstelster zijn.De arts stuurde ons naar huis om het een half jaar aan te kijken. Ik wist al dat het niets zou opleveren.

De medische molen
Toen ik na zes maanden weer terug was, vonden ze een cyste van zeven centimeter op mijn eierstok. Het ziekenhuis wilde afwachten, maar toen ik na een pijnaanval op de eerste hulp terechtkwam, werd er een kijkoperatie ingepland. Ik kreeg de diagnose endometriose.
Inmiddels ben ik al drie keer geopereerd aan cystes en verklevingen. Ze hebben ontdekt dat mijn baarmoeder verkleefd zit aan mijn darmwand. Ik blijk niet alleen endometriose, maar ook adenomyose te hebben. Dat is een vorm van endometriose die zich in de wand van het baarmoeder tussen het spierweefsel bevindt. De adenomyose heeft ervoor gezorgd dat de tweede IUI poging die lukte, uitliep op een miskraam.
In totaal heb ik vier IUI behandelingen gehad. Nu ben ik bezig met IVF.
De endometriose en adenomyose reageren heel heftig op de hormonen. Daardoor ben ik drie keer met Lucrin behandeld.  Dat is een medicijn dat ervoor zorgt dat mijn lichaam tijdelijk in de overgang komt. Zo kan mijn baarmoeder tot rust komen voor de volgende stap.
Door de endometriose en adenomyose heb ik veel klachten en pijn.
Mijn hondje Molly houdt me in beweging. Voor haar kan ik zorgen en zo kan ik toch een beetje mijn moedergevoel kwijt.  Ook geniet ik heel erg van de dochter van mijn zus. Het is heerlijk om haar tante te zijn.
Ik richt me op de dingen die me energie geven. Dingen waar ik een hekel aan heb, doe ik gewoon niet meer. Daarom heb ik een poetsvrouw!

Open en eerlijk
Deze periode in mijn leven heeft mijn vriendschappen verdiept. Vroeger verstopte ik me vaak achter een masker, maar dat hou ik niet meer vol. Ik ben nu  heel open over mijn situatie. Iedereen mag het weten en daardoor heb ik de ruimte om me rot te voelen. Mijn omgeving reageert vaak gepast en begripvol, maar de steun en interesse nemen wel af naarmate de tijd verstrijkt. De nieuwigheid is er vanaf en het leven gaat door. Logisch, maar voor mij is het nog steeds spannend en belangrijk.  Dat is moeilijk.
Soms ben ik bang dat ik zal eindigen als een oud, eenzaam vrouwtje. In het begin van het traject wás ik dat vrouwtje al. Bij iedere stap keek ik veel te ver vooruit en dat beangstigde me. Nu denk ik; vandaag is vandaag. Ik kan meer in het hier en nu blijven en de medische molen is daardoor makkelijker vol te houden. Hopelijk is dit de allerzwaarste periode uit mijn leven, want dat betekent dat de rest van mijn leven lichter wordt!

Doorgaan
Moeder worden is mijn droom, maar ik heb het gevoel dat dit nooit zal gaan lukken. Mijn man denkt hier hetzelfde over. Ik wil er alles aan gedaan hebben om moeder te worden; stoppen is nu dus geen optie. Ongewenst kinderloos blijven is als een rouwproces waar ik nog niet aan mag beginnen.
Zolang ik doorga, is er hoop.  Als ik definitief kinderloos blijf, zal ik mijn verwachtingen van het leven bij moeten stellen. Ik ben dertig jaar lang geen moeder geweest en toen was mijn leven ook wel oké. Als ik ooit kan accepteren dat er geen kinderen komen, kan het leven vast weer leuk worden.
Maar de leegte blijft.
Er zijn zoveel mooie verhalen over zingeving en positiviteit bij ongewenste kinderloosheid.  Ik denk dat er een hoop ongewenste kinderloze mensen zijn die zich hier niet in herkennen.
Daarom wil ik mijn verhaal ook niet mooier maken dan het is. Dit is mijn verhaal, mijn droom. Ook al voelt het alsof hij nooit zal uitkomen, toch ga ik door. ‘

 ‘Poeh, dit wordt vast een héél zwaar stuk!’ Linda lacht.
Het is niet de eerste keer dat ze haar verhaal met mij deelt, maar het raakt me iedere keer. Onder het mom: ‘Je kunt maar beter lachen, huilen doe je toch wel’ grappen we heel wat af, maar het gewicht van deze onvervulde droom dragen we allebei met ons mee. 
Een droom is niet altijd rozengeur en maneschijn. Toch blijft Linda de zon achter de wolken zien, windt ze geen doekjes om haar verdriet en straalt ze als ze de lichtpuntjes in haar leven benoemt. Daarin is zij voor mij een lichtend voorbeeld. 

Vandaag vliegt vlinder uit

Het ruikt er naar gymspullen, broodjes kaas en kinderdromen.
Vandaag  klimt het rupsje uit haar cocon om haar vleugels uit te slaan.
Ze deed het al vaker. Beverig en zo onopvallend mogelijk, achter een schild van pas ontdekt sarcasme draafde ze haar dromen tegemoet.
Deze keer vliegt ze in de spotlights en iedereen mag haar zien.

Als zij op het podium verschijnt, schijnen de lampen speciaal voor haar.
Ze strekt haar benen en armen – ik verbaas me over de lengte-  ze schudt de spanning van zich af. Haar klasgenoten verdwijnen in haar schaduw, maar zij lijkt het niet te merken.
Ze zingt en danst met de onverschillige hartstocht die alleen pubers hebben. Haar bruine ogen stralen en wij stralen met haar mee.

Ik zie hoe ze zich steeds een beetje meer losmaakt, van het kleine zaaltje in haar kleine school. Haar lange lijf past niet meer in het kader en haar dromen zijn groter gegroeid dan de kinderen om haar heen.
‘Later als ik groot ben’, komt steeds sneller dichterbij.
Ze experimenteert met maskertjes en muurtjes om zich te wapenen tegen de wereld en tegen zichzelf.
Straks zal de chaos groeien, daar kan geen muur of masker tegenop.
Na de zomer gaat er een nieuwe wereld open, ontstaan er meer kleuren dan alleen zwart en wit.
Lieve vlinder, fladder er maar op los.
Ontdek tussen alle tinten grijs je eigen kleuren en stippel je eigen lijntjes uit.  Dan hoef je nooit bang te zijn dat je buiten andermans lijntjes kleurt.

Wild Wijf in de spotlights: Sarah Kay

Sarah Kay“De ongetemde vrouw is de vrouw die zich niet in een hokje laat stoppen, die leeft met een groot open hart en deze ook volgt. Die geeft omdat ze kan en wil en neemt wanneer dat nodig is. Die weet wat ze wil en er voor gaat. Die haar vrouwelijke eigenschappen niet afdoet als vrouwenkwaaltjes maar deze ziet als kwaliteiten. Een vrouw die haar emoties niet onderdrukt maar er trots op is mens te zijn met alles wat daarbij hoort. Een vrouw die zogezegd haar mannetje staat zonder daarbij zich als een man te moeten gedragen uit angst anders niet geaccepteerd te worden.”
Marieke ‘De ontembare vrouw of het Wilde wijf’ –www.sprinkelsprankel.com

Als kind en puber liet ik mijn fantasie de vrije loop. Ik schreef gedichten, songteksten, verhalen en was meerdere malen aan een Echt Boek begonnen. Dromend van een carrière als schrijver las ik alle boeken die ik in mijn handen kreeg. Schreef ideeën op en verzamelde als een echte schattenjager de mooiste woorden en zinnen.
In mijn examenjaar moest ik kiezen tussen journalistiek en de hulpverlening. Ik koos voor het laatste en begon een leven in een andere stad. Er was geen ruimte meer voor fantasieverhalen.
Schrijven werd een uitlaatklep, een houvast in donkere tijden.
Toen ik Mr. Simpelsap tegenkwam, klaarde de lucht op en braken betere tijden aan.  Op een enkele liefdesbrief schreef ik nauwelijks meer iets. Schrijven werd iets uit een ver verleden.
Het vuur was gedoofd en de passie vergeten.

Toen zag ik haar Tedtalk.
Ze straalt. Ieder woord dat haar mond verlaat, doet mijn hart oplichten.
Vol overtuiging deelt ze haar creaties. Ze maakt zich niet groter of kleiner dan ze is, maar gunt zichzelf de ruimte die zij verdient.
Haar woorden slaan bruggen tussen vroeger en nu, tussen vrees en hoop tussen hartzeer en helen.
Lange tijd werd ik geplaagd door angsten. Het allerliefste schrijf ik, maar wat nou als het mislukt? Als niemand zit te wachten op mijn schrijfels en iedereen mijn woorden in de wind slaat? Het leek veiliger om deze grote droom stilletjes te koesteren. Te vangen in een glazen potje en diep weg te stoppen zodat er niets mee zou gebeuren.
Maar gevangen dromen geven je geen vreugde.
Door dit optreden besefte ik dat ook mijn geschreven woorden waarde hebben, dat ook ik mijn stempel op de wereld kan drukken door te doen wat ik het liefste doe.
Sarah Kay heropende mijn hart en wakkerde mijn verlangen weer aan om te schrijven. Ik pakte mijn pen weer op en met vallen en ging het avontuur aan. Deze keer ben ik vastbesloten om er volledig voor te gaan en ervan te genieten 🙂

And yes, on a scale from one to over-trusting I am pretty damn naive but I want her to know that this world is made out of sugar. It can crumble so easily but don’t be afraid to stick your tongue out and taste it.

 

De overwinningen van tante Vic


Wilde Wijvn (2)“De ongetemde vrouw is de vrouw die zich niet in een hokje laat stoppen, die leeft met een groot open hart en deze ook volgt. Die geeft omdat ze kan en wil en neemt wanneer dat nodig is. Die weet wat ze wil en er voor gaat. Die haar vrouwelijke eigenschappen niet afdoet als vrouwenkwaaltjes maar deze ziet als kwaliteiten. Een vrouw die haar emoties niet onderdrukt maar er trots op is mens te zijn met alles wat daarbij hoort. Een vrouw die zogezegd haar mannetje staat zonder daarbij zich als een man te moeten gedragen uit angst anders niet geaccepteerd te worden.”

Marieke ‘De ontembare vrouw of het Wilde wijf’ –www.sprinkelsprankel.comGoed voorbeeld doet volgen. In mijn omgeving stikt het van de Wilde Wijven/ Ontembare Vrouwen en ik kijk mijn ogen uit. Soms doe ik een dappere poging om hun essentie te vangen op papier. Het resultaat kun je hieronder lezen.

De overwinningen van tante Vic

Ze komt, ziet en verovert. Ze loopt niet, ze zweeft en wanneer ze ergens binnenkomt is de ruimte van haar. Haar haren zijn altijd zorgvuldig gekapt en haar kleding perfect op elkaar afgestemd. Tante Vic
bepaalt wanneer de zon schijnt; in alle jaren heb ik haar zelden zonder zonnebril gezien.
Tante Vic leerde me dat je met beide voeten op de grond kunt blijven, maar toch boven anderen kunt uitstijgen. Kritisch kijkt zij naar anderen, maar vooral naar zichzelf omdat ze weet dat een betere wereld daar begint. Vind balancerend haar weg tussen theorie en praktijk en ervaart dat het gat tussen die twee soms onoverbrugbaar lijkt te zijn.
Wanneer je licht zo fel schijnt, zullen er altijd anderen zijn die het willen doven. Men deed verwoede pogingen, maar allen mislukten. Hoe donker het ook wordt, tante Vic blijft fier overeind staan.
Wat er ook op haar pad komt, ze gaat ervoor. Ze vecht met volle overgave en trekt daarbij alles uit de kast.
Maar als de strijd gestreden is, opent ze haar handen en laat ze los.
Steeds opnieuw kijk ik met ontzag naar haar kracht om los te laten en over te geven. Onaangedaan treed zij de wereld opnieuw tegemoet; wanneer je vaart op je eigen kompas staat niets je in de weg.

Stijlvol, ijzersterk en onverschrokken. Zo is mijn tante Vic.