De zin van ziek zijn

 

de-zin-vanAls mijn lichaam niet meewerkt, werk ik harder tegen. Klim omhoog en sluit me op in mijn hoofd. Daar staat Miss Perfectionist duizelend een dansje te doen met de Piekerprinses.
Mijn to do lijstjes groeien in hoog tempo uit tot never ending stories en mijn planningen lopen uit de hand. Miss Controlfreak en Miss Ego scanderen genadeloze leuzen.
“Niet zo aanstellen, doorgaan! Stilstand is achteruitgang!”

Vechtend voor mijn bestaansrecht breek ik keer op keer door mijn eigen grenzen heen. Alles wat ik doe, dient een doel. Voor ziek zijn is geen ruimte. De illusie dat het leven en mijn gezondheid maakbaar zijn, koester ik als een kip die gouden eieren legt.
Ziek zijn is een kwestie van temmen en plannen, vallen, onderdrukken, opstaan en weer doorgaan.
Want alles kan, als je maar wil.
En toen was daar de Endobitch. Ze gooide mijn ruiten in, sloeg mijn zelfbeeld aan diggelen en dwong me steeds opnieuw te kijken.
Ziek zijn is afhankelijk zijn.
Me kwetsbaar voelen. Voelen waar mijn beperkingen liggen en gedwongen worden om daaraan toe te geven.
Ziek zijn is overgave.
Liggen op de bank en accepteren dat alles zijn eigen tempo heeft. Dat ik niet mijn hoofd, maar mijn lijf laat bepalen wat de volgende stap zal zijn.
Ziek zijn is vertrouwen.
Dat ik goed ben zoals ik ben, volop in het leven, maar ook ziek op de bank. Dat ik doe wat goed voor me is en dat het de moeite waard is om de tijd te nemen.

Ik kan ziek zijn, maar hoef me niet ellendig te voelen.
Ziek zijn is geen gemakzucht, geen falen of opgeven. Het gaat niet automatisch gepaard met schuldgevoel, minderwaardigheidscomplex en een hyperactieve Miss Controlfreak.
Ziek zijn is stilstaan. Respect tonen naar mezelf.
Werken aan grensbehoud en zelfzorg als investering in mijn toekomst.
Blijven oefenen, zo word ik altijd beter.
 

(Visited 85 times, 1 visits today)

2 gedachten over “De zin van ziek zijn”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *