Pak het beestje bij de ballen: Ik ben één op de drie.

pak-het-beestje-bij-de-ballenSimpelsap draait om simpel, sappig en echt leven uit liefde.
Leven met taboes is voor mij leven in verdrukking.
Ik weiger nog langer in dienst te zijn van mijn innerlijke monsters en daarom is het tijd om dit te delen.

Één op de drie vrouwen is in haar leven slachtoffer van seksueel geweld.
Ik ben die één op de drie.
Op jonge leeftijd zijn er twee personen ver over mijn grenzen gegaan en hebben tegen mijn zin, seksuele handelingen met mij verricht.
Wie dit waren, wat de context is en wat er precies is gebeurd zijn niet relevant voor dit verhaal. Dat seksueel geweld verstrekkende gevolgen heeft wel.

Ik ben beroofd.
Nog voor dat ik wist wat ik waard was, werd het van me gestolen. Kinderlijke onschuld, zorgeloosheid en impulsiviteit.
Mijn kwaliteiten in de knop werden omhuld met een donker geheim dat te zwaar was om te dragen. Ik vertelde het aan mijn familie en daar werd wisselend op gereageerd. Sommigen waren woest, anderen verdrietig. Sommigen wilden praten, anderen juist handelen.
Ook zijn er mensen die er niets van wilden weten en het tot de dag van vandaag blijven ontkennen.
Er werd gewerkt aan mijn weerbaarheid, maar tegelijkertijd werd ik opgezadeld met de veel te zware verantwoordelijkheid om het gebrek van zelfbeheersing van een ander te compenseren.
Veel te vroeg leerde ik wat ongewenste intimiteiten zijn en dat ik me bewust moest zijn van mijn eigen grenzen. Ineens kon iedereen dader zijn en van mij weer een slachtoffer maken.
Ik heb geleerd me te schamen.
Voor mezelf, voor mijn lichaam en voor wat het op kon roepen bij anderen.
De gebeurtenis die me heeft beroofd van wat ik had kunnen zijn, mocht geen rol spelen in mijn leven. Ik werd me pijnlijk bewust van mijn vrouwelijkheid en de desastreuze gevolgen van het verkeerd inschatten van situaties.
Leegte, schaamte en eindeloze onzekerheid. Een nooit te stillen honger naar (zelf)controle en bevestiging. Gebukt onder schaamte, maakte ik me kleiner dan ik was.
Ik wilde graag mijn plek op deze wereld innemen, maar twijfelde aan mijn bestaansrecht.
Ik werd een emotionele kameleon; peilde reacties en paste daarop mijn muurtjes en maskers aan. Mijn verwarring overwon ik door afstand te nemen, van mezelf en van anderen.  Niemand kan mij raken als ik er niet ben.

Ik vocht en overwon
Vol idealisme startte ik met mijn SPH opleiding, waar ik hoopte te leren andermans gebroken hart of zelfbeeld te helen, maar uiteindelijk vooral mezelf leerde redden. Ik ging in therapie, vertelde stukje bij beetje mijn verhaal en zette yoga en shiatsu massages in om terug te kunnen keren in mijn lichaam dat ik zolang heb gemist.
En ik schrijf alsof mijn leven er vanaf hangt. Want dat is ook zo.
Ik ben de baas over mijn verhaal en ik kan de held zijn, of het chronische slachtoffer. Mijn verhaal bestaat niet bij de gratie van een ander.
Er is mij geweld aangedaan en de gevolgen daarvan draag ik nog iedere dag.
Vechten om bestaansrecht of erkenning, het moeizame traject van het maken van Simpelsapjes, worstelen met de Endobitch en eindeloos onderhandelen met Miss Perfectionist en Miss Controlfreak.
In de meest alledaagse situaties gooit dit trauma haar eigen sausje in de mix, zodat de luchtigheid en onschuld er meedogenloos uitgeklopt worden en Angsthaas overuren maakt.
Toch weiger ik om lelijk te worden van het leed dat ik draag en weiger de schuld bij me te houden voor de daden die ik niet heb verricht.
Stap voor stap schud ik de onzichtbaarheid van me af, durf ik mijn slachtofferschap te omarmen en los te laten wat niet bij mij hoort.
Ik ben de schaamte voorbij en kan dit verhaal met opgeheven hoofd met je delen. Niet als een slachtoffer of overlever, maar als een vrouw die probeert te leven uit liefde.

(Visited 373 times, 1 visits today)

15 gedachten over “Pak het beestje bij de ballen: Ik ben één op de drie.”

  1. Door deze kwetsbare moedige blog te plaatsen neem je terug waarvan je ooit beroofd was. Heel krachtig, het vuur spat van je omschrijving af. Het raakt! (en het raakt zeker 1 op de 3!) Liefs Lotje

    1. Dank je wel voor je mooie reactie Lotje!
      Zo voelt het ook echt. Ik ben ineens weer een stukje sterker en er is weer wat rommel uit mijn ‘kamertje geluk’ 🙂
      XX

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *