Slachtoffer

Lelijkheid brengt lessen met zich mee en door mijn monsters recht in de ogen aan te kijken, hoop ik op meer inzicht. Wat komen ze doen? Wat willen ze me leren? En wat hebben ze nodig om weer in slaap gesust te worden?

MM Slachtoffer

Deze week: Slachtoffer

Je overkwam me. Voordat ik je naam kon spellen, had je me al te pakken. Het geeft niet. Vroeg of laat kom je bij iedereen binnen, zo is het leven.
De eerste keer kwam je veel te vroeg, stal mijn onbevangenheid en speelsheid. Jouw komst luidde een fase in waar ik nog lang niet aan toe was; volwassenheid. Dat was 26 jaar geleden.
Je bent pas een monster geworden toen ik begon te protesteren.

Ik haat je.
Want als jij er bent, voel ik me klein en machteloos. Word de situatie waarin ik verkeer ineens een strijd die ik moet winnen. Verkrampen mijn kaken, schieten mijn ogen vuur. Worden alle keren dat je er ooit bent geweest een lange lijst aan argumenten die mijn woede dient te rechtvaardigen.  Je bondgenoot Angsthaas verschijnt ten tonele en leven uit Liefde lijkt moeilijker dan ooit.

Wie ben je eigenlijk?
Van Dale leert me:
slacht·of·fer (het; o; meervoud: slachtoffers)
1 (historisch) offerdier dat op een altaar werd geslacht
2 iem. die buiten zijn schuld lichamelijke, financiële of geestelijke schade lijdt; iem. die het moet ontgelden

Ik hou er een gevaarlijke hobby op na; schuld zoeken. Waar de één je ziet als een partner in crime en samen met jou op zoek gaat naar een zondebok, keer ik in mezelf en negeer ik je komst. Wat heb ik verkeerd gedaan? Wat heb ik over het hoofd gezien? Het kan toch niet zomaar zijn dit mij overkomt? Welke les moet ik hiervan leren?
Tijdens het brouwen van Simpelsapjes, kom je vaker langs dan me lief is. Ik ga je te lijf met mijn geleerde lessen en goede voornemens.
Zin geven wordt zin opdringen, maar je weigert te vertrekken.

Door koppig te zoeken naar zingeving en een antwoord op mijn schuldvraag probeer ik wanhopig mezelf tot dader te bombarderen. Want als ik iets fout heb gedaan of iets moet leren van deze situatie, ben ik ook degene die de macht in handen heeft.
De illusie van de maakbare wereld is me dierbaarder dan ik dacht en drukt met haar volle gewicht op mijn schouders.
Ik kan dit niet dragen.
Dat hoeft ook niet, zolang ik bereid ben te accepteren dat de schuldvraag en waaromvraag niet altijd op te lossen zijn. Soms gebeuren dingen gewoon, niet omdat ik er van moet leren, maar omdat ik pech heb gehad.
Ik kan niet bepalen wat mij overkomt, maar wel hoe ik ermee omga.

En zo sluipt Slachtoffer stilletjes weg en klopt Liefde weer op mijn deur.

 

Leven uit liefde in de praktijk: Mijn slachtoffer uit het verdomhoekje halen‏

wishDrakentemmer, Angsthaas, Miss Perfectionist en Miss Controlfreak. In de afgelopen blogs zijn al deze karakters voorbijgekomen met hun kwaliteiten en valkuilen, met hun wijze lessen en cadeaus. Hoewel het niet altijd makkelijk is, probeer ik een vreedzaam geheel in mijn leven te creëren, waar ieder karakter de ruimte krijgt om haar bijdrage te leveren.  Maar nu staan ze gezamenlijk rondom een moeilijke situatie die ze ook samen niet opgelost krijgen.
Wat nu?

 Teamwork
Het zit namelijk zo; eind vorig jaar kwakkelde ik met mijn gezondheid. Er werd een ziekte bij mij constateert, die men ziet als chronisch. Daarnaast kan deze ziekte heel veel invloed hebben op de toekomst van Mr. Simpelsap en mij. Bijvoorbeeld op het brouwen van Simpelsapjes.

Als eerste melde Angsthaas zich.
“Wat nou als..”
“Stel je nou voor dat..”
Piekeren, vergelijken en de toekomst proberen te voorspellen. Angsthaas sprong er meteen in.
Het duurde niet lang voordat Drakentemmer haar kwam aflossen. Er kwamen plannen! Een ander eetpatroon, een andere levensstijl, een kennismaking met een medisch traject en het alternatieve circuit. Niets was te gek, alles werd overwogen. Drakentemmer wikte en woog, ploos het internet zorgvuldig na op nuttige informatie en voerde eindeloze gesprekken met iedereen die haar van input kon voorzien. Het plan stond en Drakentemmer riep de hulp van Miss Perfectionist en Miss Controlfreak in. Alles moest perfect nageleefd worden, want dan was alles onder controle toch?
Hoewel dit team al zo oud is als ik zelf, gooiden zij al snel de handdoek in de ring. Dat kwam door mijn dierbare nieuwe visie Leven uit Liefde. (Met een hoofdletter L natuurlijk).
In de theorie werkte deze nieuwe visie prima en ook in de praktijk had zij haar eerste dappere stappen gezet. Maar wat er nu kwam, deed haar zelfs op haar grondvesten schudden.

Ik werd namelijk boos. HEEL BOOS.

Ik wil niet begrijpen, accepteren, positief denken, mogelijkheden zoeken, opstaan na het vallen en mijn kop op houden. Die hele ziekte kan opflikkeren, met alles erbij.  Het is bijna zeven maanden geleden dat ik mijn diagnose kreeg. Maar nu pas ben ik boos. Boos, verdrietig, jaloers en soms zelfs verbolgen. Ik vind het oneerlijk, onrechtvaardig en snap niet dat dit mij moet overkomen.
De afgelopen jaren ben ik heel bewust bezig geweest met mijn lichamelijke en geestelijke gezondheid en heb heel hard gewerkt om blokkades en oud zeer op te ruimen. Waar heb ik dit aan ‘verdiend?’ Waarom levert mijn lichaam me zo’n rotstreek? Ik vind het niet eerlijk!
Waarom gebeurt dit?

Rot op met je slachtoffer
Sinds ik me kan herinneren heb ik een hekel aan het woord slachtoffer.  In het verleden ben ik slachtoffer geweest. Tegen wil en dank. En dat beviel me helemaal niet. Het heeft lang geduurd voordat ik daar ‘sterker uit kon komen’. In die tussentijd heb ik het slachtoffer in een hokje gestopt en de deur op slot gedraaid. Ik wilde er niets meer mee te maken hebben.
Misschien was dat het moment dat Miss Perfectionist en Miss Controlfreak geboren werden. Als ik alles onder controle heb, overkomt mij niets. Als ik alles perfect doe, overkomt mij niets.
Als er iets vervelends gebeurd, ga ik altijd op zoek naar mijn eigen aandeel. Wat kan ik de volgende keer anders doen? Wat kan ik hiervan leren?
Deze houding heeft ervoor gezorgd dat ik al heel veel lessen heb geleerd in mijn leven. Ik herken en respecteer mijn karakters en koester hun waardevolle lessen. Het heeft ervoor gezorgd dat ik liefdevoller ben, naar mezelf en anderen toe en dat ik minder oordeel en meer begrip heb. En het zorgde ervoor dat besloot te leven uit Liefde.

Ja ik weet hoe dubbel de laatste zin klinkt. Hoe kan ik Leven uit Liefde terwijl ik Slachtoffer in het verdomhoekje verstop?
Maar eerlijk is eerlijk, ik heb er de grootste moeite mee haar te accepteren. In de afgelopen jaren heb ik haar bespot, weggeduwd en klein gehouden. In mijn wereld is geen ruimte voor Slachtoffers. Alleen voor Overlevers die Leven uit Liefde. Ik was alleen even vergeten dat het vaak de moeilijke dingen zijn die je overleefd. Die ervoor zorgen dat je intenser kunt leven uit Liefde.
Je weet wel, de dingen waar je in eerste instantie slachtoffer van bent.

Ik ben een Slachtoffer..
Want ik heb niet gevraagd om die rotziekte met al haar complicaties. Het is me overkomen en ik kan er niets aan doen.

Ik ben Slachtoffer..
… maar ik ben niet van plan om het te blijven.

Leven uit liefde: Hoe doe ik dat?

Simpelsap - Leven uit liefde: hoe doe ik dat?

In deze blog beschreef ik mijn wens te willen leven uit liefde. Maar hoe doe ik dat eigenlijk? De toegevoegde van Angsthaas is me duidelijk geworden. Ik hoef niet langer te verstijven van angst, maar kan wel stilstaan. Stilstaan om te kijken waar ik ben en waar ik naartoe wil. Maar vooral kijken naar hoe ik in de huidige situatie sta.
Guess who’s back?
De afgelopen weken stak Angsthaas regelmatig zijn kop op en neusde rond in mijn gedachten. Ik merkte zijn aanwezigheid in de kleine dingen; ik kreeg de behoefte om meer lijstjes te maken, meer te plannen en ‘nuttige’ onderzoeken te doen . Daarnaast droomde ik veel en intens, voelde ik me moe en had ik weinig zin om dingen te ondernemen. Voor mij zijn dit allemaal signalen dat het tijd is om stil te staan. Dat deed ik dus. Ik wikte, ik woog en probeerde mijn situatie zo duidelijk mogelijk in kaart te brengen. Maar Angsthaas bleef knagen, bleef malen. Ik begon me wat gespannen te voelen, Drakentemmer klopte al bijna op de deur…

Van roepen naar DOEN
Vandaag werd het me ineens weer helemaal duidelijk. Ik heb meerdere malen geroepen dat ik wil leven uit liefde en dat 2015 hét jaar wordt waarin ik mezelf dat ga leren.
Maar HOE dan?
Ik heb eerst eens op een rijtje gezet wat ‘leven uit liefde’ voor mij betekent:

* Goed voor mezelf zorgen
* Me omringen met de juiste mensen
* De dingen doen waar ik van hou
* Keuzes maken

Goed voor mezelf zorgen
Ik sta tegenwoordig vroeger op, zodat ik mijn ochtendritueel op mijn gemakje kan uitvoeren. Ik ontbijt, slik mijn vitaminen en fiets elke dag naar mijn werk. Daarnaast probeer ik de dingen met aandacht te doen, ban ik multitasken zoveel mogelijk uit mijn leven en ga ik op tijd naar bed. Tenslotte probeer ik goed naar mijn lichaam te luisteren; ik eet zo gezond mogelijk en neem voldoende pauzes om op adem te komen. Het is me opgevallen dat ik hier al aardig thuis in begin te raken. Bovenstaande dingen groeien langzaam uit tot vaste gewoonten en ik kan er echt van genieten!

Me omringen met de juiste mensen
Luister, ik wind er geen doekjes om. Ik ben een sterke vrouw en heb geen behoefte aan concurrenten, maar aan bondgenoten. Mensen met chronisch slachtoffer gedrag, energiezuigers en egotrippers met hun paradepaardjes zijn niet uitgenodigd in mijn leven. In de afgelopen jaren heb ik ontdekt dat sommige mensen geen vrienden of familie, maar reisgenoten bleken te zijn. Zij leerden mij waardevolle lessen en vertrokken daarna uit mijn leven. Of ik vertrok uit dat van hen.  No hard feelings, maar wel een definitief afscheid. Soms kom ik nog wat reisgenoten met de bovenstaande karaktereigenschappen tegen. Ik leer gretig van ze, kijk soms schaamteloos de kunst van ze af. Maar ze zijn voorbijgangers, geen blijvertjes meer. Daarvoor is mijn energie mij te dierbaar.

De dingen doen waar ik van hou
Tijd doorbrengen met familie en vrienden, schrijven, yoga, mediteren, groen doen en minimaliseren. Zo maar een greep uit de dingen die ik graag doe. Een hoop dingen doe ik al regelmatig; urenlang kletsen met vriendinnen (live of telefonisch), groen doen en minimaliseren.
Maar toch, mijn heilige drie (schrijven, yoga en mediteren) doe ik de laatste tijd echt veel te weinig. Als ik die drie dingen actief beoefen in mijn leven, gaat alles makkelijker. Mijn intuïtie is scherper afgesteld en het is makkelijker om koers te bepalen en te houden mijn leven. Ik krijg er energie, inspiratie en ontspanning van.
Bij deze het voornemen om mijn heilige drie weer in mijn leven te verweven.

Keuzes maken
Het leven bestaat uit keuzes maken. Dat is niet altijd even makkelijk. In het afgelopen jaar kwakkelde ik met mijn gezondheid en merkten Mr. Simpelsap en ik dat kleine Simpelsapjes brouwen niet zo zorgeloos ging als dat we hadden gedacht. Met deze gebeurtenissen gingen een hele hoop keuzes gepaard. Wat is wijsheid?
In mijn omgeving stonden heel veel familieleden , vrienden (en andere mensen) klaar met advies. Ik ga er altijd vanuit dat dit uit een goed hart komt maar vond het wel lastig om koers te bepalen met al die adviezen aan boord. Bovendien werd mijn onzekerheidsorkest zo nu en dan ook flink geprikkeld, wat er weer toe leidde dat mijn intuitie nogal ondergesneeuwd raakte.
Ik kan ervoor kiezen om te leven uit angst. Vaak heeft dat tot gevolg dat ik wegloop van dingen. Bepaalde dingen wil ik NIET. Ik wil NIET overspannen raken, ik wil NIET ziek worden, ik wil NIET… Vervolgens ga ik piekeren, plannen en drakentemmen. Vermoeiend! Ingewikkeld!
Vandaag werd het me echter glashelder wat mij te doen staat. Leven uit liefde. Precies zoals ik wil.
Bij elke keuze die mij te wachten staat, vraag ik mezelf het volgende af: welke keuze dien ik te maken als ik wil blijven leven uit liefde?
Misschien betekent dit dat ik bepaalde keuzes opnieuw moet maken, of dat ik voor een alternatief kies dat niet eerder mij is opgekomen.
Maar zolang ik weet dat ik kies uit liefde, leef uit liefde, heb ik niets te vrezen.
Kan angsthaas weer z’n holletje in.