Leven in de pauze: Picknickkleedjes en piemelpiñata’s

Leven in de pauze Een half jaar geleden schreef ik openhartig over het leven met een onvervulde kinderwens.  Mr. Simpelsap en ik zaten tot over onze oren in het medisch traject en dat ging gepaard met heel veel worstelingen en tranen. We besloten een pauze in te lassen en ons te richten op andere dingen.
Maar het leven om ons heen gaat door. Het kinderloze kamp waartoe wij behoren, krimpt steeds een beetje verder en de kloof tussen de wereld met kinderen en onze wereld zonder, groeit steeds een beetje groter. De confrontatie met de wereld met kinderen is soms wel wat ingewikkeld:
* Verjaardagscadeautjes kopen voor jarige jetjes en jobjes en geen inspiratie hebben.
(Want wat is in vredesnaam interessant voor kinderen van 4,6, of 10 jaar?)
* Rond 18.30 op een feestje komen, denken op tijd te zijn en de vrienden met kinderen zich ongerust afvragen waar we toch bleven omdat het feestje bijna afgelopen is.
* Of wanneer mensen die je niet kennen, zoekend om zich heen kijken op een feestje voor een kind en vragen: “en welke is van jou?”
(Ik wijs dan maar schaapachtig naar Mr. Simpelsap)

Chillen moet je willen!
Toen we besloten een pauze te nemen, namen we bewust afstand van het medisch traject in het ziekenhuis. Op adem komen, andere zaken ontdekken en in alle rust bedenken wat we willen doen. Onze kinderwens blijft daarentegen bestaan en dat zorgt soms voor moeilijke momenten. Maar zoals een vriendin dit weekend zei: Chillen moet je willen! Steeds vaker ontdekken we fijne kind-gerelateerde momentjes in ons leven;
* Chillen op een picknickkleedje op een balkon met vrienden en al hun kinderen. Beseffen dat sommige vriendschappen gewoon met ons meebewegen en bewonderend toekijken hoe onze vrienden zijn gegroeid in hun ouderrol.
* Eindeloos knuffelen met babietjes van familie of vrienden. Ze groeien als kool en ik hoef – naast het gelegenheidsknuffelen en genieten van hun gezelschap – niet veel meer te doen.
* Luisteren naar de gedetailleerde “waar babies vandaan komen uitleg” van een vier (en een half!) jarig vriendinnetje, zodat Mr. Simpelsap en ik ook weten hoe we een baby kunnen maken.
* Spontane knuffels van jarige jetjes, die ondanks dat ze druk aan het spelen zijn op hun kinderfeestje, toch even de tijd nemen om ons om de hals te vliegen.

De volwassenen, dát zijn de kinderen!
Dan die momenten dat ik een lotgenootje tref. Iemand die, ondanks het gemis van een onvervulde kinderwens, leeft uit plezier en liefde, volop van het leven geniet en alles uit deze fase haalt wat erin zit.
Zorgeloos kunnen vloeken, fantaseren over bad-ass verjaardagsfeestjes met drank, ballenbakken, en piemelpiñata’s, gevuld met speelgoed voor volwassenen (want er hoeft geen goed voorbeeld gegeven te worden).
Gulzig genieten van de zeeën van tijd en elkaar inspireren over hoe we deze het beste kunnen vullen. Eigen bedrijven, nieuwe hobby’s, cursussen, reisjes, roadtrips en heel veel uitslapen!
Het “kinderlozen met kinderwens” kamp wordt steeds kleiner, maar áls we elkaar treffen, zijn de gesprekken open, begrijpend en zo waardevol.
Mijn leven in de pauze is voorbij, het idee dat ik ‘(nog?) niemands moeder’ ben, heb ik achter me gelaten.
Er is alleen NU.
Nu ben ik gewoon Aca en geniet ik als een kind zo blij van alle mogelijkheden en vrijheden die deze fase te bieden heeft 🙂

(Visited 77 times, 1 visits today)

2 gedachten over “Leven in de pauze: Picknickkleedjes en piemelpiñata’s”

  1. Mooi omschreven! Dat verhaal van de vierjarige die wel even vertelt hoe dat dan moet. Hier ook zo’n eentje zitten. “Zoenen jullie wel genoeg?” vroeg ze aan haar oom en tante toen het gesprek op het ontbreken van neefjes en nichtjes kwam.

    Wat fijn dat je echt kunt genieten van het NU. Je hebt groot gelijk! Maarre..piemelpinata’s? Waar haal je die? Wat zit daar in? Gewoon snoep? Man, krijg nu allemaal gekke ideeën! Haha, volgende keer maar een verjaardag alleen voor volwassenen! 😉

    1. Heerlijk die kinderlogica! 🙂
      Piemepinata’s kun je het beste zelf knutselen natuurlijk.. kun je meteen verzinnen wat je er het liefste in doet 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *