Lieve Pippi..

Lieve Pippi..Het is al bijna een jaar geleden. Ik zat bij je op de bank en voorzichtig begon je over je reisplannen. Hoewel ik dit al aan zag komen, was de schrik er toch. De periode daarna stond vooral in het teken van voorbereiden en afscheid nemen.  Je ging zo zorgvuldig mogelijk te werk, wilde niets aan het toeval overlaten. Het afscheid nemen viel je zwaar, maar achtte je noodzakelijk. Vastberaden stond ik aan je zijde en hielp je daar waar ik kon.
Ik was zo geconcentreerd op jou en je vertrek, dat ik niet kon beseffen wat voor sporen dat bij mij zou achterlaten. Je probeerde me voor te bereiden, maar ik wuifde het weg. Bovendien is mijn verdriet niet jouw verantwoordelijkheid.

Er zijn drie seizoenen aan me voorbij getrokken sinds jij bent weggegaan. Drie seizoenen waarin ik heb gelachen, heb gehuild en meer dan eens dacht “Dat moet ik Pippi vertellen”. Het besef dat dit niet meer op de ouderwetse manier kan, met een theetje bij jou op de bank, vind ik nog steeds verdrietig.

Onze wegen kruisten elkaar op wonderbaarlijke wijze en de momenten samen waren intens en kostbaar. We propten een heel leven vol wijsheid, vriendschap en liefde in twee jaar en wat hebben we ervan genoten. Tot op het allerlaatste moment strooide jij je levenslessen rijkelijk in het rond. Met open hart en armen heb ik ze ontvangen en koester ze nog steeds.
Ik hielp jou naar een afscheid, jij mij naar een nieuw begin.
Dank je wel dat je me met mijn neus op mijn schrijfknobbel drukte en me het laatste duwtje in de goede richting gaf. Jij hebt me laten ervaren hoe krachtig en genezend woorden kunnen zijn en dat het delen van verhalen een van de leukste dingen is om te doen.
Mijn eerste boek draag ik op aan jou 🙂

Lieve Pippi, tot de volgende keer!

XX

Brief aan 2015

Brief aan 2015
Tijdens de kerstdagen vorig jaar kondigde je je bezoek al aan. Er hing een onduidelijke dreiging in de lucht.  We voelden het allemaal. Het was slechts een voorbode van wat je voor mij in petto had.

Ik kreeg wat ruimte om wat aan te sterken, voordat je toesloeg. Twee mensen vielen weg, vrij kort achter elkaar. De wereld schudde op haar grondvesten, oude wonden werden opengehaald. Ik ontdekte hoe groot mijn vergevingsgezindheid is, hoe sterk mijn hart is geworden; ze laat zich niet zomaar meer breken.
De grenzen die ik in 2014 stelde, werden door jou op de proef gesteld. Voorheen vocht ik om ze te stellen, streed ik om ze te verdedigen. Dit jaar leerde ik alleen mijn hoofd hoefde te schudden. Ik raakte comfortabel met de ruimte die ik mezelf heb toegeëigend en besloot deze niet zomaar meer in te leveren.
Je was een jaar van tegenstellingen; ik wilde het leven vieren, Pippi rondde het leven af. Zij en ik hielpen elkaar loslaten, ieder op haar eigen manier.  Daarnaast drukte je me met de neus op te feiten dat het leven grillig is; een einde kan een nieuw begin zijn, een nieuw begin juist een einde.

Ondanks mijn weerstand tegen achtbanen nam je mee op een duizelingwekkende tocht over pieken en dalen. Ik ontdekte wat vriendschap voor mij betekent en wat ik daarin voor anderen wil betekenen. Door los te laten had ik twee handen vrij en je drukte ze vol met inspiratie, die me hongerig maakte naar meer.
Ik begon mezelf te ontvouwen, te tonen aan anderen. Het was zo spannend en eng, maar de reacties waren zo liefdevol en positief dat ik het er nog warm van krijg als ik eraan terugdenk!
Hoe meer ik mijn kwaliteiten omarm, hoe meer energie ik eruit haal. Jij gaf me het laatste zetje wat ik nodig had om de sprong te wagen en Simpelsap werd geboren.

Je bent een taaie bitch en ik kijk uit naar je vertrek, maar één ding moet ik je nageven: met jou was het nooit saai. Ik sluit je turbulente aanwezigheid af door een nieuw avontuur aan te gaan en mijn comfortzones nog één keer goed te stretchen…in IJsland!
Ik ben benieuwd wat 2016 brengt…

 

Alvast een fijne jaarwisseling allemaal!